۳۹ سالگی

۲۹ ساله که بودم دغدغه دهه سی رو داشتم

فکر میکردم دیگه زندگی تموم شده و من بهش نرسیدم

الان همچین حسی ندارم

امشب هم تنها توی خونه ام

تبریک تولدی نگرفتم

بجز از محمد چدن تولدمون همزمان و تبریک در جواب تبریک گفتن خودم بود

چی برام خوش آینده؟

اینکه میم یادش باشه و فردا بهم تبریک بگه

راستش تبریکات شب تولد برام جذاب تره تا روزش

استوری مستوری تولد نمیزارم جایی

نمیخوام به کسی یادآوری کنم

نشستم تو حیاط و به ۳۹ 1 پیش رو فکر میکنم

نمیدونم سال دیگه چه حسی دارم از ۴۰ سالگی

اصلا باورم نمیشه اعداد رو